Tabi böyle bir soruyu, genel olarak herkesin kabul edebileceği bir takım sonuçları arştırmak için ortaya koymak çok yanlış. Bu soru, olsa olsa bireysel olarak programcı bazında ele alınabilir. Hatta programcı bazından ziyade, proje bazında ele alınması daha doğrudur. Her zaman aynı aracı kullanmak imkansız. Dolayısı ile burada ve daha sonra kouyla ilgili yazacaklarım sadece benim fikirlerim olup, mutlak olarak genel bir doğru olduğunu idda etmiyorum.

Bu iki küçük açıklamayı yaptıktan sonra gelelim konuya.

Efendim, bir programcı olarak yıllardır, Microsoft’a olan alerjim nedeniyle, sürekli olarak uzak kaldığım ve görmezden geldiğim .net ten bahsedeceğim. .Net e karşı şimdiye kadar uzak durmamın kendime göre bazı çok önemli geçerli sebepleri oldu. Hep söylenir; açık kaynak olması, kaynak bolluğu, açık kaynak projelerin ve kod örneklerinin sağladıkları, tamamen ücretsiz olması vs vs… Php nin güzelliklerini sıralamayacağım, çünkü liste çok uzun. Daha çok, son zamanlarda .net e daha sıcak bakmama sebep olan ve hatta önümüzdeki dönemde, ana geliştirme platformu olarak kendisini tercih edecek olmama sebep olan, özelliklerden bahsedeceğim.

1) Asp.Net ‘de en az PHP kadar ücretsizdir:

Evet yanlış okumuyorsunuz. Hatta bana göre Asp.Net, programcı için, Php den daha ücretsiz.

Bilindiği gibi, Visual Studio Express ürünleri tamamen ve her türlü kullanım için ücretsiz. Örneğin Visual Web Developer Express ‘i ayrıntılı incelemeyen php programcıları varsa şiddetle tavsiye ederim. Öyle ki bu ücretsiz araç, Php camiasında karşılığı olmayan muhteşem bir araç. Kendisi, 300 dolardan başlayan php editörlerinden dahi kat kat daha üstün.

Ayrıca sql server express de tamamen, her türlü kullanım için ücretsiz. Web programcılarını %99,99′unu ilgilendiren tek kısıtlaması ise her bir veritabanı dsoyasının ~4 gb ‘ı geçemeyecek olması ki, bu rakam çoğu web projesi için çok yeterli. Zaten bu rakamı geçen bir veritabanını barındıran projeniz mevcut ise, bu tür yatırımları her durumda yapmanız gerekecek. Ancak biz, ortalama bir web programcısından bahsediyoruz. Dev projelerden değil….

Bir programcı olarak en doğal hakkınız, kodlarınızı kapatabilmek… Php de bu biraz zor. Yani php nin kendi dahili araçları ile birşeyler yapılabilir ancak yapmakla, yapmamak arasında hiçbir fark yok. Adam gibi bir şey yapacaksanız, ioncube, zend encoder, gibi araçlara yüzlerce dolar para vermek zorunda kalacaksınız. Bu programların yıllık fiyatları 200 dolar ile 600 dolar arasında değişiyor ki neredeyse dev gibi bir Visual Studio Professional’ a verdiğiniz paradan daha yüksek. Üstelik php camiasında kod güvenliğini sağlayan, ücretsiz (ama adam gibi iş yapan) bir araç yok. Ancak durum .net tarafında çok farklı; Çok ciddi iş yapan araçlar (dotfuscator vs) mevcut ve bunların community editionları tamamen ücretsiz ve bir web programcısı için fazlasını veriyor. Tabi bu araçların 1500 dolara kadar çıkan sürümleri de mevcut ancak bu ücretli sürümlerini, ioncube vs ile karıştırmamak gerekir. Ayrıca, php de olduğu gibi sunucuya herhangi bir eklenti vs yüklemeniz gerekmiyor.

2) Aynı programlama dili ve programlama aracı ile hem masaüstü, hem web hem de mobile programlama:

Programcının hitap ettiği müşteri portföyünü inanılmaz derecede arttıran bir özellik bu. Yani .net kullanıyorsanız artık sadece web projelerini değil, her üç konuda da ihtiyaçları olan kişi ve kurumlara hizmet üretebiliyorsunuz. Üstelik bunların üçünü de aynı projede birleştireren projeleri de çok kolayca gerçekleştirebiliyorsunuz. Yani hem web ayağı, hem masaüstü ayağı, hem de mobil cihazlar ayağı olan bir proje düşünün… Böyle bir işi tek bir programlama dili ve tek bir programlama aracı ile yapabiliyorsunuz.

3) Asp.net ‘de de, php yi, hiç aratmayacak derecede açık kaynak proje var:

Hemen hemen her konuda bir hazırlanmış açık kaynak proje mevcut. Hadi canım diyenler, şurayı incelesin.

4) Hızlı proje geliştirme ve zamandan tasarruf:

Visual Studio, resmen bir sihirbazlık aracı gibi. Kimisi buna karşı. Yani “programcı kodları kendisi yazmalı, ayrıntılarla uğraşmalı” mealindeki kriterlerle visual studio ya soğuk bakıyor. Ancak bence bir programcı kendi zamanını efektif yönetebilmeli. Daha az zamanda ve daha kısa sürede proje hazırlamayı sağlayacak her türlü fırsatı akıllıca değerlendirebilmeli. Her türlü işte, notepadi açıp kod yazmayı marifet sayanların saf olduğunu düşünüyorum. Evet biraz ağır oldu bu tanımlama, ancak öyle malesef. Yani sistem programlama yapmıyoruz. Klasik web programlamada  kodları tek tek yazmakta ısrar etmenin nesi makul? Deniliyor ki programlama öğrenilemiyor… Önemli olan, programcının işi nasıl yaptığı değil, yazılımı kullanacak olanların ihtiyaçlarını ne ölçüde giderebildiğidir.  Notepad ile web projesi hazırlamayı  savunan bir programcının pratikliği, projeye bütün olarak bakmasını ve müşteri ihtiyaçlarını hep göz önünde bulundurmasını sağlayacak kadar gelişmiş değildir.  Birileri notepad ile, herşeyi tek tek elle yazarak örneğin 3 ayda iş çıkarırken, diğeri aynı işi 2 haftada yapar, kalan zamanda müşteri ihtiyaçları doğrultusunda projesini tekrar tekrar gözden geçirip müşteriye en uygun hale getirir. İkincisi için, ne de olsa, önemli olan projenin kendisidir. Programlama sadece bir araçtır. Kısaca akıllı programcı bir sürü angarya ayrıntı ile uğraşmaktansa, daha çok, projeye bütünsel olarak bakmayı tercih eden programcıdır.  İşte .net bunu sağlıyor programcıya. Amaç müşteri ihtiyacına en uygun çözümü sunmaktır. Bu pencereden baktığınızda Asp.net, php den fersah fersah önde…

5) Devasa bir .net kaynak kütüphanesi:

Php de de çok zengin bir kaynak sözkonusu ancak bazen tam bir kaynak çöpüğü arasında boğulduğunuzu hissetmenizde olası. Ne seviyedeki programcıların yazdığı, ne kadar doğru olduğu tartışmalı olan bir kaynak kütüphanesinden bahsediyoruz php tarafında… Fakat .net tarafında resmi olarak, çok derli toplu bir şekilde hazırlanmış, daha profesyonel bir kaynak kütüphanesi mevcut.

6) .Net, çok daha derli toplu bir programlama ortamı sunuyor:

Bu konu php de en sevmediğim husustur. Oysa .net ile, sunduğu araçlar ve yaklaşım tarzı nedeniyle ister istemez. profesyonelce proje geliştiriyorsunuz. Yani benzetme yapmak gerekirse, php ihtiyaç duyuldukça ek kat çıkılan yığma bir bina gibi, .net ise çelik konstrüksiyonlu bir gökdelen gibi görünüyor.

Liste uzar gider….

Tekrar belirmek isterim ki, herkesin yoğurt yeyişi farklıdır. Bana göre bu ise, size göre farklıdır. Bu yazının amacı web  programcısına (özellikle php programcısına) bir pencere açmaktır. Yoksa illa ki bu doğrudur demek değildir. Php de çok esnek ve kullanması zevkli bir dil. Tabii ki ihtiyacım olacak ve php yi kullanmaya devam edeceğim. Ancak yukarıda saydığım nedenle, bana göre çoğu zaman, asp.net daha uygun bir araç…

Saygılarımla

Yahu kardeşim ayıptır, günahtır. Bir tek sigaramız var, onunla da bu kadar neden uğraşıyorsunuz.

Tamam kapalı alanlarda içilmemeli dediniz.

Hak verdik…

Yerlere izmarit atılmamalı çevre kirletilmemeli dediniz.

Hak verdik.

Hep hak verdik.

Ama neden ben kendi evimde içeceğim sigara için daha fazla vergi ödüyorum. Üstelik bu ödeyeceğim vergi oranına da bir türlü karar veremiyorsunuz. Arttırıyorsunuz da arttırıyorsunuz.

Tamam sigara iyi birşey değil. Gençlerin özendirilmemesi lazım vs vs .

Ama halihazırda içenlere neden bu kadar zulüm yapıyorsunuz. Toplumsal hayata ve diğer insanlara saygı duyduğu sürece, sigara içmek her insanın hakkı değil mi? İçmeyenlerin dumadan rahatsız edilmemek hakkı olduğu kadar, içenlerin başkalarını rahatsız etmeden sigara içmesi hakkı değil mi?

Ben kendimi zehirlemek istiyorum. İçmek istiyorum. Kime, ne zararım var.

Bunun için neden sürekli artan oranlarda vergi ödüyorum. Bugün benim kullandığım sigara 4 liradan 5,5 liraya çıkmış.

El insaf kardeşim yahu. Belirlediğiniz asgari ücret ne ki bu fiyatı uygun buluyorsunuz. Bir asgari ücret işçisi, yevmiyesinin üçte birini sigaraya vermek zorunda bırakıyorsunuz. Hiç mi hesap yapmayı bilmiyorsunuz. Ya da hiç mi bu halkın içnde yaşamadınız da gerçeklerden bu kadar uzaksınız.

Böyle ülke yönetilmez. Elinizi attığınız herşeyin bereketini, zevkini kaçırıyorsunuz.

AKP hükümetinden de, uygulamalarından da, bu hükümete oy verenlerden de hiç hoşlanmıyorum (burada daha ağır birşey yazacaktım da vazgeçtim), aynı ülkede yaşıyor olmaktan utanıyorum. Bir tek yaptığınız iş istiyorum ki, elinize yüzünüze bulaştırmadan kotarabildiğiniz… Sadece bir tek icraat.

İsteyen kızsın, isteyen sonuna kadar alınsın çünkü;

Yeter artık ya. Sabrın da bir sınırı var.

Y-E-T-E-R-R-R-R-R-R-R-R-R-R-R-R-R

Bilindiği gibi dtp, pkknın siyasi kanadı olarak mecliste, ırkçılık ve faşizm üzerine siyaset yaptı durdu.

Meclisteki söylemleri ile sürekli Türkiye’nin sabrını sınadı, olmadı parti kapatıldı.

Pkk kanalı ile yıllardır kan döktü, olmadı, binlerce terörist leşinin yanında, binlerce masum bölge halkının kanına girdiler.

Yani pkk ve uzantısı dtp bugüne kadar ne yaptıysa eline yüzüne bulaştırdı. Terörü bile yaparken en çok zararı yine bölge halkına verdiler.

Olmuyor işte be zavallılar, olmuyor…

Tuttuğunuz yolların hiçbirisi sonu olmayan yol.

Tuttuğunuz bu yollarda partileriniz kapatılır, mensuplarınız tutuklanır, kan döken silahlı eşkiyalarınızın leşi yere serilir. Ne olacak bu işin gidişi. Bölge halkına sonsuza kadar kan kusturmaya devam mı edeceksiniz.

Tuttuğunuz tüm yollar sizi hem kötek yemeye, hem dışlanmaya götürüyor.

Yahu akıl var mantık var. Bu ülkede Öcalan denen aşağılık yaratığın ev hapsinde tutulması mümkün mü. Nerede yaşıyorsunuz. Hiçmi, kafanız çalışmıyor. İşte şurada bu isteklerini dile getirmişler… Hem de 1 gün önce partileri kapatıldıktan sonra.

Beceriksizlik ve basiretsizlik paçalarından akıyor. Gerçi kan dökmeyi, yol olarak seçmiş birtakım aslaklardan basiretli ve becerikli davranış beklemek de çok yanlış….

Bölge halkının acilen bir eğitim seferberliği ile eğitilmesi lazım ki, bunun gibi insanları kendilerini temsilen seçip durmasınlar. Diğer siyasi partilerin karşısına adam gibi, akıllı, ne yaptığını bilen vekiller yollasınlar.

Kesinlikle bilim değildir… Genel olarak, her denemede aynı sonuçları vermeyen, hiçbir yöntem bilimsel değildir. Ekonomi öğretilerinin önemli bir bölümü, çoğu durumda geçerli olmayan kuramlardır. Öğretisinin temeli olan “genel denge kuramlarında” bile, bilimsellikten uzak bir şekilde at gözlüğü ile yaklaşılmıştır. Arz arttıkça, fiyatın düşeceğini ya da talep arttıkça fiyatın yükseleceğini varsayan bu kuramın yanlışlığını bilimsel anlamda ispatlayan yüzlerce örnek vardır. Öyle iş modelleri vardır ki arz arttıkça fiyat da katlanarak artar. İnternet üzerindeki iş modellerinin hemen hemen hepsi böyledir. Örneğin bir arkadaşlık sitesi sahibiyseniz ve üyelik satıyorsanız, ne kadar fazla satış yaparsanız, o kadar üye sayınız artar ve buna paralel olarak yeni üyeler için daha fazla para ödemeye değer ürününüz olur. Yani arz arttıkça, fiyat da artar.

Tahmin edilmesi mümkün olmayan o kadar çok değişken vardır ki, çoğu durumda çözüme götüren formülleri, matematiksel bir yaklaşımla kağıda dökmek mümkün değildir. Özellikle makro ekonomide bu durum çok barizdir. Adımlar, hesaplama sonuçlarından ziyade, tahmin ve önsezilere göre atılmak zorunda kalınır.

Yani çoğu zaman mutlak bir doğrudan bahsetmek mümkün olmamaktadır. Mikro ekonomide (işletmelerde), yöneticinin tecrübesi, yeteneği ve önsezilerindeki tutarlılığı, işletmenin başarı seviyesini belirler. Makro ekonomide (ülke ekonomisi) de durum teorik olarak böyledir, ancak ne yazik ki orada yöneticilerin basiretli davranması, çok ama çok zordur. Oy kaygısı, büyük ve global sermayenin baskı ve beklentileri, hükümetleri ülke ekonomisi için doğru olanı yapmaktan alıkoyar.

Özellikle ülke sınırlarının iyice belirsizleştiği son yıllarda, artık global dev sermayeler, ülke kamuoylarını ya da dünya kamuoyunu kendi menfaatleri doğrultusunda ve çok ustalıkla yönetebilmektedir. Gerek siyasi ve gerekse ekonomik emelleri doğrultusunda sessiz milyonları, tıpkı satranç oynar gibi yönetir. Bu oyunun (ekonominin) kurallarını da yine global sermayeler ve ve süper güçler koyar. Malesef oyun bittiğinde zarar gören hep bireyler olur.

Krizler kafalarda yaratılır, parasal güçle bu körüklenir ve sonunda sıradan milyonlar birikimlerini kaybeder, daha çok fakirleşir. Büyük sermayeler ise krizlerden daha güçlü olarak çıkarlar.

Borsa ve forex piyasalar da sürekli aşağı-yukarı salınım halindedir. Belli periyotlarda sürekli yükselir ve düşer. Bu salınımı ise yine büyük sermaye grupları yönetir. Tek amaç, sıradan halkın cebindeki paranın büyük sermayeye katılmasıdır. Tabi bu arada bazı zeki ve tecrübe sahibi küçük yatırımcılar, şansın da yardımıyla bu dalgalanmaları çok zekice tahmin ederek, diğer küçük yatırımcıların cebinden büyük sermayeye akmakta olan paralardan, kendi cebine akıtmayı bilir. Ancak bu durum çok nadir bir istisnadır.

Bugün, 5-6 milyar dolar ile Türkiye ekonomisini 6 ay içinde dibe vurdurmak ve halkı kuru ekmeğe muhtaç etmek mümkündür. Borsada ve para piyasalarında büyük miktalarda alım satım işlemlerini sistematik bir şekilde yaparak, çığ  gibi büyüyen bir krizi tüketicinin kafasında (sanal olarak) yaratmak mümkündür. Gerçekte Türkiye ekonomisinin çok küçük bir kısmını ifade eden borsa, hak ettiğinden daha fazla önemsenmektedir. Halbuki halkın ve işletmelerin %90 ‘ının borsayla hiçbir ilgisi yoktur, ki asıl piyasayı oluşturan bu %90 lık kısımdır. Buna rağmen büyük çoğunluk, borsa gibi çok küçük hacimli bir pazarı kendine kriter olarak almakta ve kendisinin içinde olmadığı bir krize kendisini de dahil etmektedir. Tamamen psikolojik ve sosyolojik bir olgu. İşte uluslararası dev sermayeler bu olguyu, gelişmekte olan ülkelerde çok ustalıkla kullanmaktadır. Yakın geçmişte yaşadığımız krizler buna çok iyi örneklerdir.

Eğer milyonlarca dolarınız olup, çok profesyonel ve tecrübeli bir para sihirbazı iseniz zaten bu yazıyı boşuna okudunuz. Ancak birsel birikimlerinizi değerlendirmek niyetinde iseniz, size kendi altın kuralımı şöyle özetleyeyim;

Borsadan, forex piyasalardan ve faizden uzak durun. Reel sektöre yatırım yapıp iş kurun. İş kurmaya yetecek birikim sözkonusu değilse tek alternatif altındır. Bunun dışındaki yolların hemen hemen hepsinde, orta ve uzun vadede, kaybetmneye mahkumsunuz; En iyi ihtimalle (ve şansınız varsa) paranız, yatırıma başladığınız andaki miktarını korur.

Sağlıcakla kalın.

İşte bu uğraşılardan birisinde sitenin, gördüğünüz yeni görünümü ortaya çıktı. Genelde minimalist tasarımlar beni daha çok çeker. Flash ile yapılmış ya da sağından, solundan dikkat dağıtıcı bir sürü şey fışkıran siteler beni çok itmiştir. Önceki tasarım için tam anlamıyla minimalist demek yanlış olmazdı herhalde. Bu yeni görüntüde ise biraz daha renklendirmeye karar verdim. Yine de derli toplu oldu sanırım.

Php ile ilgili pek türkçe kitap satın almam. Elimdeki tek türkçe php kitabı, Alfa yayın evinin Uzmanlar için PHP ve Mysql Luke Welling-Laura Thomson isimli kitabıdır.  Kaynak tavsiyesi isteyenlere de bu kitabı öneriyorum hep. Kitabın hem orjinal ingilizce sürümü, hem de türkçe çevirisi, başlangıç ve orta seviye için oldukça başarılı.

Gelelim bu yazının yazılmasına sebep olan asıl konuya.

Geçtiğimiz günlerde, kitapyurdu.com’da php ile ilgili yeni çıkan kitap varmıdır acaba diye gezinirken. Mehmet Şamlı’nın Uzmanlar için Php isimli  kitabını gördüm. Tanıtım yazısını ve birkaç okuyucu yorumunu okuduktan sonra hemen sipariş verdim. Özellikle bir sürü ekran görüntüsü ile dolu bazı programlama kitaplarına 50-60 tl gibi çok yüksek fiyatlar istendiği bu ortamda, kitabın 13,65  tl’lik fiyatını görünce alıp okumamak ayıp olurdu açıkçası. Fiyatla ilgili olarak yazarın yanında yayın evini de kutlamak gerekir.

Açıkçası beklediğimden daha iyi bir kitapla karşılaştım. Öncelikle vurgulamam gerekir ki bu kitap php ile programlamayı öğrenmek için yazılmış bir kitap değil. Daha çok php programlama diline az çok hakim olmuş ve uygulama geliştirme yeteneğine ulaşmış, ancak ciddi bir uygulama geliştirirken bir takım sorun ve ihtiyaçlarla karşı karşıya kalan php geliştiricilerine hitap ediyor.

Biraz daha somutlaştırmak gerekirse bu kitapta şu konuları buluyorsunuz;

1 ) Php ile nesne tabanlı programlama: Sıradan web sitesini hazırlarken nesne tabanlı programlama yapmamanın pek bir dezavantajı yoktur. Ancak projeler önem kazanmaya ve kritikleşmeye başladıkça değişik arayışlar içine giriyor geliştiriciler. Bu arayışların ve çözümlerin hemen hemen hepsinin içinde bir şekilde nesne tabanlı programlama mevcut. Örneğin php frameworkler artık geliştiricilerin olmazsa olmazları arasında ve bunları kullanabilmek için php ile nesne tabanlı programlamayı mutlaka uygulayabiliyor olmak gerekiyor.

2) Performans sorunlarına çözüm önerileri:  Uzmanlık seviyesindeki ya da kritik bir uygulamayla uğraşan bir geliştiricinden beklenen şeylerin en başında uygulamanın performansını arttırma konusu gelir. Böyle durumlarda geliştirici “işi yapan uygulamayı hazırlamak değil”, “işi yapan en performanslı uygulamayı hazırlamakla” yükümlüdür. Geliştiricinin, bu konuda kafasındakiler net değilse proje tam bir kabusa döner. Yaşayan bilir… İşte burada yazarımız, memcached, xcache, zend platform vs gibi çeşitli araçları anlatıyor bize…

3) Bazı ileri mysql konuları: Çoğu web geliştirici tarafından pek kullanılmayan hatta bilinmeyen, trigger, stored procedures, events, index ve query cache vb. gibi konulara güzel bir giriş yapılmış.

4) Version kontrol sistemleri: Çok geliştiricili projelerde olmazsa olmaz bir konu olan CVS ve SVN gibi version kontrol sistemlerine giriş yaparak SVN hakkında göreceli olarak daha ayrıntılı bilgiler verilmiş.

5) Smarty: Ben pek kullanmıyorum ancak seveni çok bu konunun.

6) Sanal Pos uygulaması: Kredi kartı  işlemlerine giriş yaparak son dönem yenilikliklerden olan 3D Secure’den de bahsedilmiş ve bu konuda bir de uygulama örneği verilmiş.

7) Seo (Search Engine Optimization)-(Arama Motoru Optimizasyonu): Sitenize daha fazla ziyaretçi çekmenin ne demek olduğunu anlatmaya gerek yok. Bunun yolunun google, yahoo vb arama motorlarında üst sıralarda çıkmaktan geçtiğini de belirtmeye gerek yok. Yazar bu konularda güzel bilgiler vermiş.

8)Tasarım Şablonları: Programlama camiasında son dönemde çok moda oldu bu iki kelime. İngilizcesi, design patterns… Yazar, temel tasarım şablonlarını çok güzel anlatmış ve örneklerle pekiştirmiş. Konunun meraklıları için kaçmaz.

Eleştirilerime gelince:

Konuları ele alırken biraz daha ayrıntıya girilebilirdi. Gerçi o zaman da, sayfa sayısı ve dolayısı ile fiyat da artacaktı. Yine de bana kalırsa daha iyi olurdu. Elbette ki yazarın hedefi, geliştiricilerin ufkunda sadece minik minik pencereler açarak gerisini geliştiriciye bırakmak olabilir. Bu hedefi de çok makul karşılıyorum. Ayrıca bu fiyata verilebilecek en iyisini vermiş kitap.

Kitap hakkındaki çok önemli bir iki konuyu tekrar ederek bitirmekte fayda görüyorum. Kitabın hedef kitlesi php ‘yi öğrenmeyi amaçlayan geliştiriciler değildir. Ayrıca yukarıda maddeler halinde sıraladığım konularda çok  ayrıntılı bilgiler beklemeyin. Yazar, bu konulardan, giriş niteliğinde bahsederek, php geliştiricisine bir sürü pencere açmış. İlgilendiğiniz konuların derinlemesine incelendiği daha spesifik bilgi kaynaklarına mutlaka ihtiyacınız olacaktır. Zaten yazar da bu durumu kitabında yeri geldikçe hatırlatmış.

Sağlıcakla kalın…

Şirin Kediler (11 mb)

Genellikle de hiçbir spontane tartışmada mutlak bir doğru yoktur. Çünkü bilişim sektörü aslen insan ihtiyaçlarını karşılamak için var olmuş ve bu ihtiyaçlara göre şekillenmeye devam etmektedir.  İnsan ihtiyaçları da çok çeşitli olduğu gibi aynı zamanda her an değişim göstermektedir. Belli şartlarda belli bir seçenek en uygunu iken, şartların %99,99 ‘u aynı kalıp, çok küçük bir değişiklik dahi, tam zıt bir seçeneği uygun hale getirir. Hiçbir seçim konusu, genel bir tartışmanın konusu olamaz.  Bu değerlendirme ve tartışmalar, profesyonelce yapılan ihtiyaç analizleri doğrultusunda her projede yinelenmelidir. Şartlar ve ihtiyaçlar bilinmeden bu konu hiçbir şekilde tartışılamaz. Tartışılırsa, ortam kahve muhabbetine döner.

Bu kadar laf ettikten sonra, birkaç örnek yazmadan olmaz;

Linux mu, Windows mu ?
php mi, asp mi, jsp mi …. ?
C# mı, Java mı?
C# mı, Vb.net mi ?
Microsoft mu, Sun mı?
Masaüstü uygulama mı, Web tabanlı mı?
Açık Kaynak mı, Ticari yazılım mı?
Flash mı, Silverlight mı?
Internet Explorer mı,  Firefox mu, Opera mı,  Safari mi …. ?

Listeyi siz uzatabilirsiniz….

İşte bu nedenle, yazarın kitapları hakkındaki fikirlerimi yazmayı uygun gördüm.

Efendim, Memik Yanık kitapları, kesinlikle bilgisayar programcısı adayına hitap etmez. Kitapları,  bilgisayarla yeni tanışmış kişilere hitap etmektedir. Bir nevi programlama aracını tanıtır. Delphi editörünü, visual studio editörünü anlatır size… Zaten kitapların çok büyük çoğunluğu, bu tarz menüler içeren araçlara sahip programlama dillerine yönelik. Daha doğrusu programlama diline yönelik demek çok yanlış olur. Programlama dilinin editörüne yönelik.

Onlarca kitap yazmıştır kendisi ancak hangi önemli yazılım projelerinde bulunduğu bilgisini edinemedim ben internetten. Kendi sitelerinde de özgeçmişini eklememiş.

Ancak hatırı sayılır sayıda da beğeneni vardır kendilerinin. Bu beğenen kitlesine baktığınız zaman programcı (ya da programcı adayı) değil, daha çok kullanıcıdır. Yani hayatı boyunca word, excel vs kullanmış ancak birazda olayların arkada tarafını merak eden sıradan kullanıcılardır. Bu tür kullanıcıların programcılık hakkında bilgileri olmadığı ya da programlama kitaplarından herhangi bir beklentileri olmadığı için güzel gelir Memik Yanık kitapları. Çünkü Memik Yanık, menüleri anlattığı ve birkaç ufak uygulama ile hedef kitlesine, kendilerine birşey yapıyormuş ya da birşey öğrenmiş gibi hissettirir. Editörü anlatarak, programlama dilini anlattım demek, doğru değildir. Vaadedilen verilmemekte ve müşterilerinin konuyla ilgili bilgisizliği suistimal edilmektedir.

Şurada satışta olan kitabının tanıtımında; “En kapsamlı Türkçe Visual Basic kitabı iddiası ile kaleme alınan bu kitabın bütün sayfaları ilk okumada anlaşılacak yalınlıktadır” ibaresi geçmektedir. Fakat hemen altındaki okuyucu yorumu çok ilginçtir; “en kapsamlı denmiş ama kitapta visual basic ile veritabanı programlamaya dair tek kelime yok.” Hem komik, hem acı… İddia edilen ya da vaad edilen ile verilen arasındaki bariz farka çok güzel bir örnek.

Son olarak yazar ile ilgili ekşi sözlükte yapılan yorumları  şuradan  inceleyebilirsiniz.

Özet olarak hangi seviyede olursanız olun, programlama konusunda uzun vadeli bir kariyer yapmayı düşünüyorsanız, ya da zaten programcı iseniz ve yeni bir dile geçecekseniz kesinlikle Memik Yanık kitaplarını tavisye etmiyorum. Eğer hobi olarak ilginizi çekiyorsa, “bir heves başlarım ufak tefek şeyler yaparım” diyorsanız  o ayrı.

Gerekli görürsem konuya daha derinlemesine girer, daha ayrıntılı ele alırım sonra…

Sevgilerimle…

Ancak ordunun en ufak konuşmasında ya da değerlendirmesinde mahalle kadınları gibi ortalığı kaldıran, tepinip duran bir AKP iktidarı ile karşı karşıyayız. İstiyorlar ki yaptıkları tüm icratları toplumun her bireyi kayıtsız şartsız kabul etsin, desteklemese de konuşamasın, sussun. Yıllardır basına yapılan baskılar, orduya yapılan baskılar (ordu mensuplarının yargılanmasının kolaylaştırılması), yargıya yapılan baskılar (HSYK atamları ve ilgili konulardaki siyasi uygulamalar), bütün bunların sebebide bu diktacı ve zorba AKP iktidarının eseri. Kafalarındaki asıl fikirleri iyi analiz edin, anlayın.

Ergenekon davası çervesinde tamamen siyasi yönlendirmelerle AKP iktidarının karşısındakiler birer birer içeriye alınıyor. Ortada somut olarak yapılmış bir tane eylem yok. Hep niyet okuma, hep gerçek olup olmadğı meçhul bir takım planlardan bahsediliyor. Başbakan bırakın yargıyı işini yapsın diyor utanmadan, kendi müdahelelerini görmediğimiz sanarak. Peki bu davada iftira atılarak aylarca içeride yatan insanlar birer birer tahliye oluyor. Bu insanların maduriyetinin, toplum önünde itibar kayıplarının hesabını kim verecek. Allah’ın adını ağzılarından düşürmeyenler bu haksız iftira, karalama ve zulümleri acaba inançlarının hangi tarafınca hoş görüyorlar. Bunca haksız iftira ve karalamayı (islamla uzaktan yakında ilgisi olmayan) inançlarının hangi kısımı ile bağdaştırabiliyorlar. Yazıklar olsun…

Medyaya gelince; Demokratik toplumların en büyük güvencesi basın özgürlüğü artık türkiye de bitti. Tek kalan doğan medya grubu. Bu grup da AKP iktidarının yalakası olmadığı için, kişiliksiz karaktersiz şak şakçı medyadan olmadığı için milyonlarca dolarlık mali cezalar ile karşı karşı kalmıştır. Doğan grubuna yapılan bu insanlık dışı müdahele, baskı ve zulmü avrupa ve tüm dünya endişe ile karşıladıklarını belirtti defalarca. Yazıklar olsun baskıcı AKP iktidarına.

AKP iktiranının, yargıya, utanmazca yaptığı bazı baskı ve zulümlerden sadece iki örnek (daha fazlasını isteyenler geçmişe dönük 7 yıllık gazeteleri araştırsın- binlerce örnekle karşı karşıya kalacaklarıdır.) ;

http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=12129360

http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=12134143

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/12143395.asp?gid=229

Ordunun, yargının en ufak değerlendirmesinde tepinip ortalığı ayağa kaldıran, toplumu geren, AKP milletvekilleri hiç utanmadan, hiç arlanmadan en mukaddes değerlerden birisi olan yargı bağımsızlığını zedeleyecek şekilde müdahale yaparak, yargı hakkında değerlendirme ve konuşmalar yapabiliyor.

Ne yazık ki bütün bunları görebilecek bir halkımız yok. Bütün bunlara rağmen ülkede her iki oydan birisini almış olmasını aklım almıyor. Seçimlerde AKP tarafından yolsuzluk yapılmış olması ihtimalini aklımdan çıkaramıyorum.

AKP’nin bütün bu çifte standart içeren, kendisini desteklemeyenleri susturmaya çalışan, baskıcı, faşist, ikiyüzlü uygulamalarının allah belasını versin. Allah’ın adını ağızlarından düşürmeyen ancak Allah’ın dediklerinin hemen hemen hepsinin aksine icraat yapan, kul hakkı yiyen, yandaş medyaları ile iftira atan, haklıyı sindirmeye çalışan akp siyasetini Allah belasını versin. Tüm AKP mensuplarını ve oy verenleri lanetliyorum.

Şimdi diyecekler ki oy verenlerin suçu ne… Evet ülkenin bu duruma düşmesinde, ülkenin bu faşist baskıcıların elinde oyuncak olmasına en büyük pay, kafasızca AKP ye oy verenlerde, oyunu satarak 3 kuruşa kendilerinin ve çocuklarının geleceğini sattığının farkında olamayan kafasızlarda, bütün bu olanları göremeyecek kadar cahil oy verenlerdedir.

Kimilerine bu yazı çok ağır gelebilir. Hiç umurumda değil. Ülkemi zulümlerin anavatanı, emparyelist güçlerin oyuncağı haline getiren bu iktidar ve onlara oy verenlerin alınganlıkları beni utandırmaz, tam tersine gururlandırır. Bu da benim fikirsel özgürlüğüm ve konuşma hakkım. Hepsine lanet olsun.